ای غنچه های نوشکفته! ای ساقه های تازه رو به رشد نهاده! ای برگهای سبز نورس! طراوت در شما موج می زند، بهار پیش طراوتتان سرخم می کند. پس زمین حاصلخیز دلتان را به هر بذری مَسپارید و جز به آب مهر خدا آبیاریش نکنید. هر باغبانی را به باغستان دلتان راه ندهید. بهارتان را قدر بدانید که پائیز فصل بذرافشانی نیست. خزان برای کاشتن مناسب نیست. بهار نوجوانی را دریابید که فردا دیر است. دل به مهر خدا بسپارید که باغبان آفرینش است. به انتظار بذر منشینید. برخیزید. جستجو کنید. بذرهای ناب بیابید که بهار هم رو به آخر شدن است.